XVIII Światowe Letnie Igrzyska Polonijne – TORUŃ 2017 cz.2

XVIII Światowe Letnie Igrzyska Polonijne – Toruń 2017 (Widziane przez pryzmat klonowego liścia)

Otwarcie Igrzysk nastąpiło na pięknej „Arenie Toruń”, o czym informowała wcześniej w „Przeglad.ca” Arleta Sziler (urodzona w Toruniu Arleta była też naszym reporterem i w czasie trwania Olimpiady informowała słuchaczy radia w Toronto, co słychać na Igrzyskach).

 

To były już XVIII Letnie Polonijne Igrzyska, a po raz drugi organizował je Toruń (pierwsze w 2009). Na początku Igrzysk, w zabytkowej toruńskiej katedrze pw. św Janów (gdzie był ochrzczony Mikołaj Kopernik) z udziałem władz miasta, regionu i naszej Polonii, odbyła się msza odprawiana przez ks biskupa w intencji tej imprezy. W trakcie Igrzysk 1. sierpnia, przed rozgrywkami, wszyscy uczestnicy minutą ciszy oddali hołd Powstańcom Warszawskim.

Od lewej: Jerzy Dąbrowa, Grażyna Dąbrowa, Piotr Lach

IGRZYSKA W LICZBACH
Na sportowych arenach Torunia rywalizowało około tysiąca uczestników z 33 krajów świata takich jak np Singapur, Ekwador, Egipt, Australia, RPA, Argentyna, Kanada i inne. Igrzyska odbywały się pod honorowym patronatem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy a organizatorem było Stowarzyszenie „Wspólnota Polska”(SWP) i miasto Toruń, pod mecenatem Senatu Rzeczpospolitej Polskiej i Ministerstwa Sportu i Turystyki.
Dla startujących w 25 konkurencjach przygotowano 3300 medali, a dla najlepszych zespołów w rywalizacjach drużynowych przeznaczono 40 statuetek toruńskich aniołów-symbol Torunia to anioł nad bramą.

Przyjęto następujące grupy wiekowe: dzieci do lat 12, młodzież 13 – 16 lat, dorośli: 17 – 20, 21 -35, 36 – 45, 46 – 55, 56 – 65, 66 – 70 i powyżej 71 lat.

A co mieliśmy do dyspozycji? 13 obiektów sportowych w tym piękne i nowoczesne sale do bowilng’u, 5 hoteli, 12 autobusów dowożących uczestników, 22 koordynatorów dyscyplin. W pierwszej konkurencji igrzysk, w biegu na 5K było 43 zawodników z 12 krajów. Tu wygrał Paweł Czeczko z Białorusi przed Ryszardem Kaganem z Kanady. Najmłodszym tutaj uczestnikiem był 11 – letni Emmanuel Marculewicz z Kanady, najstarszym zaś 70 – letni Mecislav Borusevic z Litwy. Ciekawostka: w turnieju golfa wystąpił Bartosz Piasecki (reprezentujący Norwegię), wicemistrz olimpijski z Londynu.

 

Obejrzyjmy:

 

NASZA OCENA – CZYLI MIÓD Z ODROBINĄ DZIEGCIU

POZYTYWY, CZYLI MIÓD – Toruń przywrócił nadzieję, wiarę i dobre prognozy na zamgloną wizję z poprzednich edycji Igrzysk (zaczątki we Wrocławiu i Kielcach i pełną porażką w Katowicach). Po Toruniu widzimy przyszłość tej największej na świecie polonijnej imprezy sportowo – historyczno – kulturalnej, jakimi są Igrzyska Polonijne z ich historią, tradycją i korzeniami od 1934 roku. Nie bez wpływu na sukces tej imprezy byli sami włodarze miasta Torunia, na czele z jego Prezydentem Michałem Zaleskim, Dyrektorem Wydziału Sportu i Turystyki Mariolą Soczyńską, z-cą Prezydenta Miasta Torunia Zbigniewem Fiderewiczem oraz całym podległym mu resortem Urzędu Miasta Torunia. W kontaktach z władzami Torunia dało się odczuć ciepło, przychylność i takie zwykłe „kumpelstwo” jakbyśmy się znali od lat i nic nie jest w stanie zmienić stosunku do naszego wspólnego „dziecka” jakim są Letnie Igrzyska Polonijne. Zgodnie z zaproszeniem Prezydenta Torunia Michała Zaleskiego, „skonsumowaliśmy” Gród Kopernika czyli: schrupaliśmy pierniki i poznaliśmy historię,  zabytki tego pięknego i nowoczesnego teraz miasta. W sumie zaliczyliśmy Igrzyska w całej okazałości bez „końcowych konsekwencji” na przyszłość.

Jednym słowem, Panie Prezydencie Miasta Torunia z organizatorami, sponsorami i woluntariuszami – DZIĘKUJEMY!

Michał Zaleski – Prezydent Torunia

Bliskość miasta i jego historia (np Kopernik, Linde, Pokój Toruński, Napoleon), zabytki, tzn-Stare Miasto, mury obronne, Krzywa Wieża i Kościoły, piękna rzeka Wisła, dobra baza noclegowa (hotele Kopernik, Copernicus, Ibis i akademiki itd), nowe obiekty sportowe, przychylność Torunian, nowoczesna i darmowa dla uczestników Igrzysk komunikacja miejska, spektakle historyczne na Starym i Nowym Mieście (jak np walki Krzyżaków z wojskami polskimi) desygnuje Toruń na zdecydowanego lidera i przyjaciela sportowej Polonii Świata! Marzeniem naszym jest, aby następni gospodarze Igrzysk wzorowali się na tegorocznej imprezie w Toruniu.
Na samym początku, podczas rejestracji (a kto się nie zapisał regulaminowo „on-line” na wiosnę, nie mógł się teraz zarejestrować) były wręczane dla każdego uczestnika pakiety startowe. Zawierały one: numery startowe z agrafkami, pamiątkowy kubek, niebieska koszulka z godłem Torunia, niezbędne informacje o Igrzyskach, o Toruniu, o atrakcjach regionu i co najważniejsze – każdy już był medalistą Igrzysk poprzez załączony pamiątkowy medal w kształcie piernika. Także można było skosztować, zawartych w pakiecie, toruńskich pierników ze słynnych na cały świat zakładów „Kopernik”.

Codzienne przebywanie na obiektach Centrum Handlowego „Targi”, czyli naszej Wioski Olimpijskiej, sprzyjało zdecydowanie integracji środowisk polonijnych, wzmacniając jednocześnie więzy z krajem pochodzenia – POLSKĄ. Olimpijczycy i obecne osoby w Wiosce Olimpijskiej, codziennie byli świadkami niesamowitych ceremonii medalowych, które sprawnie przeprowadzał pan Zdzisław Raczyński, a najlepsi mogli przeżyć emocje dostępne tylko medalistom olimpijskim! Mocny to akcent szczególnie dla naszych najmłodszych uczestników. Ich udział w konkurencjach sportowych, to życiowa przygoda i poprzez oficjalną ceremonię medalową, jest bardzo dobrym doświadczeniem na przyszłość, nie tylko na Igrzyskach, ale i potem w życiu. Wspólne biesiadowanie do późnych godzin wieczornych przy różnorodnych koncertach i muzyce, wspaniałe przyjęcia wydawane dla nas przez Pana Prezydenta Torunia oraz specjalny dzień „Polonia – Gospodarzom” na długo pozostanie w naszej pamięci i następnym organizatorom chyba ciężko będzie pobić takie właśnie klimaty… .

Same zawody sportowe były sprawnie i gładko prowadzone przez profesjonalnych sędziów z nie mniej profesjonalną i sympatyczną grupą wolontariuszy. Zawodnicy, którzy postępowali zgodnie z Regulaminem Igrzysk i kodeksem moralnym, mogli liczyć na pomoc i przychylność organizatorów. Kombinatorzy i „łowcy medali za wszelką cenę” musieli się liczyć z przykrymi konsekwencjami, do dyskwalifikacji włącznie.Większość ceremonii medalowych odbywała się na obiektach, tuż po zakończeniu zawodów, co zdecydowanie rozładowało dłużyzny w Wiosce Olimpijskiej.

Jesteśmy pozytywnie zaskoczeni przychylnością nowych i starych władz Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” (SWP) z obecnym Prezesem Dariuszem Piotrem Bonisławskim, jego pozytywne nastawienie do sportowej Polonii napawa nas optymistycznymi uczuciami związanymi z przyszłością Igrzysk. Daje się odczuć powiew „dobrych i ciepłych wiatrów”! Jesteśmy pod wrażeniem niesamowitej pracy pani Magdaleny Okaj, która wykonała wiele telefonów, kontaktując się od początku akcji „Toruń 2017” chyba z niemal każdym uczestnikiem, wprowadzając atmosferę spokoju, profesjonalizmu i troski o Igrzyska. W/g nas jest to kandydatura do sportowego „Oskara” Igrzysk Polonijnych! Po raz pierwszy w historii Igrzysk Polonijnych, SWP ufundowała dla polonijnej młodzieży spoza tzw. Bloku Wschodniego refundację pobytu podczas Igrzysk w Toruniu, dołączając do tego pakiety upominkowe. Pięcioro młodych sportowców z „Team Canada” skorzystało z tej pomocy.

Dziękujemy SWP za wrzucenie do lamusa historii tego co się nie udało w 2011, 2013 i 2015 i z nadzieją na przyszłość Igrzysk pomagamy SWP.
W Toruniu można było zauważyć nieznane, pozytywne trendy, które będą chyba akcentem Igrzysk w przyszłości. Nowe emigracje związane z wędrówkami za pracą w Unii Europejskiej, zaczynają dominować Igrzyska poprzez wcześniej nie spotykane ilości młodych zawodników. Taką jaskółką jest tutaj na pewno Polonia z Irlandii, która po raz pierwszy w historii wystawiła liczną ekipę w ilości 36 osób, w większości byli to młodzież i dzieci. Hiszpania stara się wtórować podobnym składem, natomiast w kwestii przypomnienia, nasza grupa, czyli „Team Canada” zawsze miała minimum 50% młodzieży (Irlandia zajęła 13 miejsce medalowe, natomiast Hiszpania 6te, ale jej manager – Andrzej Janeczko, zapowiada ”marsz w górę” na kolejnych Igrzyskach). Brawa dla jednoosobowych reprezentacji z Egiptu, Ekwadoru, Singapuru i Szwajcarii.

NEGATYWY – CZYLI DZIEGIEĆ – Pytanie – jak przeprowadzić imprezę amatorską jaką są Igrzyska Polonijne, by była przeprowadzona szybko, sprawnie, bezkolizyjnie, oszczędnie i była łatwą do okiełzania? Odpowiedź – obciąć konkurencję, wprowadzić restrykcje z niejasnościami przy rejestracji, zlikwidować grupy wiekowe lub je połączyć, nie dopuścić do startu bez uiszczenia należności hotelowych z góry. Rozwiązania takie zostały wprowadzone w Toruniu i na pewno nie były one wszystkie do końca sprawiedliwe, ale czy pomogły? Chyba tak.
Kwestia regulaminowa, jak bumerang, wraca na każdą edycję Igrzysk i za każdym razem jest inaczej interpretowana przez organizatora i raz z mniejszym raz z większym skutkiem przestrzegana. W Toruniu regulaminy były przestrzegane i wymóg do przeprowadzenia konkurencji 5 osób, łączenie grup wiekowych były niesprawiedliwe do bólu, pozbawiając medalu lub jego koloru tych osób, które zgodnie z regulaminem powinny je zdobyć. Tutaj Prezes SWP obiecuje pracę nad regulaminem i grupami wiekowymi w czasie miedzy igrzyskowym, by mogły by być one wprowadzone permanentnie na Igrzyska i były bardziej sprawiedliwe. Jestem przekonany, ze regulaminy te pozbawiły „Team Canada” miejsca na podium w klasyfikacji medalowej. Jednocześnie zostałem „wmanewrowany” w twórcę tego regulaminu, kiedy zdecydowanie sprzeciwiłem się dokoptowania do drużyny piłkarskiej Irlandii piłkarzy z Polski oraz połączenia za „5 dwunasta” koszykarzy z Litwy z dzieciakami z Hiszpanii z opcją legalnego uczestnictwa… Sam nie wiem z jakiego powodu, na końcu Igrzysk, piłkarze z Irlandii i koszykarze z Hiszpanii odebrali specjalne nagrody za uczestnictwo? Czy pojedynczy zawodnik z Singapuru, Egiptu, Ekwadoru, albo piłkarze z Argentyny czy 5 osobowa rodzina z Kanady będąca po raz pierwszy w Polsce, nie pasowali bardziej do tej nagrody? Czy w ogóle takie nagrody o niejasnych kryteriach oceniania powinny być przyznawane?
Absurdem było przeprowadzenie całego turnieju koszykówki w ciągu jednego dnia. Przecież cztery mecze w jednym dniu nie zagra żaden zawodowiec! A amatorów z Kanady zmuszono do tego! W meczu o brązowy medal „Kanada – Białoruś” na parkiet wyszli kibice od nas z „ Team Canada”, za naszych zawodników, bo byli oni skonani. I to tylko dlatego, aby turniej koszykówki mógł się zakończyć. I skończył się – niestety bez brązu dla Kanady.
Dalej, jest wysoce niesprawiedliwe, wbrew jakimkolwiek światowym regulaminom i standardom, by ograniczać liczbę startów w pływaniu, lekkiej atletyce czy innych dyscyplinach oraz obcinać klasyczne dystanse czy konkurencje. Nagrodą dla ciężko pracującego sportowca – mistrza, jest jego dominacja na zawodach, ale tu, na Igrzyskach polonijnych czy naprawdę trzeba być „politycznie poprawnym”, by wyrównać szansę wszystkim uczestnikom? Nie mamy nic przeciwko czyjejkolwiek dominacji (w środowisku polonijnym w szczególności), pod warunkiem, że jest ona z duchem „fair play”, a mamy tutaj niezdrowe tendencje na zasadzie „nasze musi być górą”.
Inna sprawa – zakwaterowanie. Czy nie byłoby zasadne znów wrócić na kampusy akademickie z całym bagażem socjalnym Igrzysk? Tak było na Igrzyskach: Warszawa 2005, Słupsk 2007, Toruń 2009 – taniej, razem, bez zbędnych podróży.. A dla osób o podwyższonych standardach czy wymaganiach pozostają hotele.
Prosimy Stowarzyszenie Wspólnota Polska, jeśli dojdzie do ostatecznego ustalania regulaminów Igrzysk – dyscyplin, grup wiekowych o podanie projektów pod dyskusję przynajmniej tym wiodącym ośrodkom polonijno – sportowym z limitem czasowym, by mogli w końcu zamknąć ten temat na zawsze. By były one jednakowe dla wszystkich edycji Igrzysk.

IGRZYSKA SPORTOWO – STATYSTYCZNIE – MEDALOWO
Potwierdziła się reguła, że ekipy najliczniejsze zwyciężają w klasyfikacji drużynowej. Zwyciężyła Polonia z Czech, przed Litwą, Białorusią, Kanadą i Niemcami. Kanada w ostatnim dniu Igrzysk straciła miejsce na podium, na rzecz Białorusi przegrywając o jeden złoty medal. Ilościowo to : Czechy – 161 medali, Litwa – 158, Kanada – 98, Białoruś – 97 (więcej złotych) a potem to już ”przepaść” czyli Niemcy – tylko 49.
Bez medalu pozostały reprezentacje Belgii i Egiptu, chociaż w strzelectwie reprezentant Egiptu, utrzymujący się na trzecim miejscu, pomagał spóźnionemu reprezentantowi Kanady tak intensywnie, że ten ostatni zajął 3cie miejsce spychając Ahmeda z Egiptu na miejsce 4te. A może by tak zrobić nagrodę „Fair Play” dla podobnych przypadków..?

TEAM CANADA – TORUŃ 2017
Wielkie podziękowania dla nas wszystkich, za to, że byliśmy w Toruniu. Byliśmy tam, mimo wielu trudności trzecią ekipa pod względem liczebności! Byliśmy najlepiej ubraną ekipą na igrzyskach i najbardziej zdyscyplinowaną – powinna być nagroda… Za wizerunek dziękujemy wszystkim sponsorom, którzy, jak zawsze, byli dla nas szczodrzy.
Udowadniamy też całemu zgromadzonemu tu „światu”, że jednak coś jest ważniejsze od medali. My od czasu do czasu przywozimy ze sobą profesjonalnych młodych sportowców, którym niekiedy niezbyt profesjonalni „działacze” chcą odbierać te wywalczone i zasłużone medale, zminiając nagle regulaminy. Widzimy, że w takich przypadkach, niby wyrównując „szansę dla wszystkich”, prawie zawsze wynosi się na piedestały średniaków lub nieudaczników…. Niestety…

Ciekawostki: w imieniu wszystkich sportowców Bartek Dąbrowa podczas ceremonii otwarcia składa wraz z reprezentantką Czech ślubowanie, Danuta Zieliński zostaje członkiem Rady Igrzysk, najstarszym zawodnikiem Igrzysk jest 85 letni Piotr Konior z Windsor, na zakończenie Ryszard Piątek (żeglarstwo) dostaje nagrodę „Fair Play” i zawozi do Toronto wielki puchar. A w tym samym czasie co Ryszard Piątek, piszący te słowa również odbiera puchar dla „Team Canada” za 4te miejsce medalowe Igrzysk.

Wielkie brawa dla naszych koszykarzy, którzy w jednym dniu maja 4-mecze i w ostatnim meczu o brązowy medal są tak osłabieni, że nie mogą w stanie wyjść na boisko, wysyłają do boju kibiców-wszystkim dziękujemy!

Brawa dla pływaków i jej liderów: Janusz Tarnawski multimedalista – 6 medali, rodzina Koniorów z Windsor czyli Maciek, Karolina, Klaudia, Michał i Piotr którzy zdobywają kilkanaście medali z jej liderką Karoliną – 5 złotych. Udany „comeback” Davida Nowickiego – 5 medali, brawo Gajewski Michelle też z Windsor, która właśnie skończyła „Law School” w Anglii i zaraz potem na Igrzyskach w Toruniu zdobyła 5 medali. Inni medaliści to, Katherine VanDyke, bracia Glazer Matthew i David, Pietrzak Conrad, Welcz Łukasz. W sumie nasz pływacki „team” zdobył dla Kanady 41 medali-dziękujemy!.

Wspaniale walczą lekkoatleci – 32 medale do puli! Brawa dla Ryszarda Kagana , Lecha Mariusza Kosińskiego i Marka Głowackiego, Andrzeja Dąbrowskiego i Teresy Nowakowski, Jana i Danuty Zielinskich, Jerzy Wyroba i Kwaśnik oraz wszyscy pozostali kreują „Canada Way”.
Pierwszy złoty medal w tenisie ziemnym od niepamiętnych czasów – Chris Gos. Rodzina Marculewiczów (po raz pierwszy w Polsce, bez kontaktowego j.polskiego) – 5 medali do puli-gratulacje!.

Siatkarze plażowi: Łukasz Porosa i Szymon Wierdak tradycyjnie „srebrni”. Udany powrót Przemka Figaszewskiego, który „gromi” innych w bowling’u. I ma medal!

Dwie drużyny piłkarzy nożnych pierwsza to: „Polonia Hamilton”, która w walce o brązowy medal uznaje wyższość Ukrainy. Natomiast druga „Olimpia Toronto” trafia do tzw.”grupy śmierci” i mimo ambitnej postawy nie wychodzi z tej grupy. Jednak obydwie nasze drużyny mogą być dumne ze swoich występów!

Tradycyjnie w środku Igrzysk biesiadujemy i bawimy się z całą masą zaproszonych gości m.in. redaktor sportowy Krzysztof Miklas. Ten tzw. „Canada Day”, uświetniony jest wspaniałym popisem toruńskiego tenora Andrzeja Kuby Kubackiego, którego nota bene już niedługo będziemy podziwiać w Kanadzie. Dziękujemy za udostępnienie lokum na to przyjęcie włodarzom wspaniałego obiektu żeglarskiego Przystań Toruń.

Galeria zdjęć:

 

ZAKOŃCZENIE
Po tygodniowych zmaganiach sportowych odbyła się ceremonia zakończenia Igrzysk w autentycznej pokrzyżackiej Fosie Zamkowej. Tam, po przemówieniach, oklaskach, wręczeniu nagród specjalnych, komunikacie klasyfikacji medalowej (Team Kanada na 4tej pozycji-puchar odebrał Jerzy Dąbrowa), wręczeniu pucharu Fair Play dla Ryszarda Piątka z Kanady (konkurencja żeglarstwo ) i ogłoszeniu nagrody dla najmłodszego i najstarszego uczestnika Igrzysk odbyła się światowa premiera wodnego musicalu 3D „Romeo i Julia”. Żeby było fajniej, niebiosa zafundowały „na premierę” widzom i aktorom obfitą ulewę. I chociaż Rycerzy Zakonu Najświętszej Maryii Panny już dawno w Toruniu nie ma, nikt nie zapomina, że to jest w Fosa, która oni wybudowali i która mogła pomieścić wieeelee galonów wody. Mimo wszystko musiało się to przedstawienie podobać, bo większość widzów wytrwała do końca. Nie ważne, że ludzie byli przemoczeni do „suchej nitki”, wszyscy radośnie nastawieni wracali o północy do swoich domów i hoteli. Podkreślam, że pogoda przez cały czas trwania Igrzysk była znakomita, dzięki niebu za to, więc na koniec, a co tam, niech sobie trochę popada.

 

 

Z podniesionym czołem opuszczamy gościnny Toruń i przygotowujemy się na „Gdynię 2019”, bo Prezes Stowarzyszenia Wspólnota Polska, Dariusz Bonisławski nieoficjalnie namaścił to miasto na gospodarza XIX Letnich Igrzysk Polonijnych.

(UWAGA: Zimowe Igrzyska Polonijne 2018 odbędą się w lutym Krynicy)

 

opr. Jerzy Dąbrowa – Team Canada SIP/ fot. Arleta Sziler/ fot.net.

 

Materiał nadesłany do Redakcji – Dziękujemy.

 

 

 

 

Napisane przez: Redakcja

Redakcja

Przeglad.ca
WIADOMOŚCI – CIEKAWOSTKI – KULTURA




Newsletter
Zapisz się do Newslettera:


 


Polecamy

Izabela Jagosz


Beata Marciniak


Izabela Jagosz


Beata Marciniak


Ewa Stachniak
więcej>>>


Beata Marciniak


Ewa Stachniak
więcej>>>


Aktualności Konsulatu RP Toronto

RSS Error: A feed could not be found at http://toronto.msz.gov.pl/pl/rss/kgrptorontoaktualnosci.xml. A feed with an invalid mime type may fall victim to this error, or SimplePie was unable to auto-discover it.. Use force_feed() if you are certain this URL is a real feed.